«Μπορείς να με καλύψεις αύριο στη δουλειά;», «Θα έρθεις στο πάρτι το Σάββατο;», «Μπορείς να κρατήσεις τα παιδιά μου για λίγο;». Πόσες φορές έχεις απαντήσει «ναι» ενώ μέσα σου φώναζες «όχι»; Για πολλές γυναίκες, η άρνηση είναι από τα πιο δύσκολα πράγματα. Μοιάζει αγένεια, εγωισμός ή απόρριψη. Κι όμως, το να μπορείς να πεις «όχι» είναι μια από τις πιο υγιείς δεξιότητες που μπορείς να καλλιεργήσεις.
Γιατί μας δυσκολεύει τόσο
Η δυσκολία να αρνηθούμε έχει συχνά βαθιές ρίζες. Πολλές από εμάς μάθαμε από μικρές ότι η «καλή κοπέλα» είναι εξυπηρετική, πρόθυμη, πάντα διαθέσιμη. Ότι η αξία μας μετριέται με το πόσο χρήσιμες είμαστε στους άλλους. Έτσι, κάθε «όχι» μοιάζει να απειλεί την εικόνα που έχουν οι άλλοι για εμάς, αλλά και αυτή που έχουμε εμείς για τον εαυτό μας.
Υπάρχει επίσης ο φόβος της σύγκρουσης ή της απόρριψης. Φοβόμαστε ότι αν αρνηθούμε, ο άλλος θα θυμώσει, θα απογοητευτεί ή θα απομακρυνθεί. Και για να αποφύγουμε αυτή τη στιγμιαία αμηχανία, πληρώνουμε ένα μεγαλύτερο τίμημα: κούραση, δυσφορία και την αίσθηση ότι η ζωή μας δεν μας ανήκει.
Το κόστος του αναγκαστικού «ναι»
Όταν λέμε συνεχώς «ναι» σε πράγματα που δεν θέλουμε ή δεν μπορούμε να κάνουμε, ο χρόνος και η ενέργειά μας εξαντλούνται. Δεν μένει χώρος για ό,τι είναι πραγματικά σημαντικό για εμάς: ξεκούραση, αγαπημένοι άνθρωποι, προσωπικά σχέδια. Συχνά, μάλιστα, αυτό το «ναι» συνοδεύεται από κρυφό θυμό, που κάποια στιγμή βγαίνει με άλλους τρόπους, σε μια απότομη απάντηση ή σε μια απόσταση που δεν εξηγείται.
Το παράδοξο είναι ότι ένα ειλικρινές «όχι» συχνά προστατεύει τη σχέση περισσότερο από ένα απρόθυμο «ναι». Οι άνθρωποι εκτιμούν την ειλικρίνεια, ακόμα κι αν τη στιγμή εκείνη απογοητεύονται.
Τρόποι να πεις «όχι» με ευγένεια
- Το απλό «όχι»: «Ευχαριστώ που με σκέφτηκες, αλλά δεν θα μπορέσω». Δεν χρειάζονται περισσότερες εξηγήσεις.
- Το «όχι» με εναλλακτική: «Το Σάββατο δεν μπορώ, θα ήθελα όμως πολύ να βρεθούμε για καφέ την επόμενη εβδομάδα».
- Το «όχι» με αναβολή: «Άσε με να δω το πρόγραμμά μου και θα σου απαντήσω αύριο». Σου δίνει χρόνο να σκεφτείς τι πραγματικά θέλεις.
- Το μερικό «ναι»: «Δεν μπορώ να αναλάβω όλη την εκδήλωση, μπορώ όμως να φέρω το γλυκό».
- Το επαναλαμβανόμενο «όχι»: αν ο άλλος επιμένει, επανάλαβε ήρεμα την ίδια φράση, χωρίς να μπεις σε διαπραγμάτευση.
Δεν χρειάζεται να έχεις μια τέλεια δικαιολογία για να αρνηθείς. Το ότι δεν θέλεις ή δεν μπορείς είναι αρκετός λόγος.
ΔιαφήμισηΟ χώρος σας εδώΠροβάλετε την επιχείρησή σας στους αναγνώστες του Womencity και σε όλο το δίκτυο.Δείτε τις επιλογές →
Ξεκίνα από τα μικρά
Αν το «όχι» σού είναι πολύ δύσκολο, μην ξεκινήσεις από τις πιο φορτισμένες σχέσεις. Εξασκήσου σε μικρές, καθημερινές περιστάσεις: όταν ο πωλητής σού προτείνει κάτι που δεν χρειάζεσαι, όταν μια γνωστή σού ζητά μια μικρή χάρη που δεν σε βολεύει. Κάθε φορά που λες «όχι» και βλέπεις ότι ο κόσμος δεν γκρεμίζεται, η επόμενη φορά γίνεται λίγο πιο εύκολη.
Πριν απαντήσεις σε ένα αίτημα, κάνε στον εαυτό σου μερικές ερωτήσεις. Θέλω πραγματικά να το κάνω; Έχω τον χρόνο και την ενέργεια; Αν πω «ναι», σε τι λέω «όχι»; Αυτή η μικρή παύση μπορεί να αλλάξει πολλά.
Οι ενοχές μετά την άρνηση
Είναι πολύ πιθανό, ειδικά στην αρχή, να νιώσεις ενοχές αφού αρνηθείς. Να αναρωτηθείς αν ήσουν άδικη, αν ο άλλος σε παρεξήγησε. Αυτές οι ενοχές δεν σημαίνουν ότι έκανες λάθος. Σημαίνουν ότι κάνεις κάτι καινούριο, που αντιβαίνει σε παλιές συνήθειες. Με τον καιρό, θα μαλακώσουν.
Θυμήσου ότι κάθε «όχι» σε κάτι που δεν θέλεις είναι ένα «ναι» σε κάτι που σου είναι σημαντικό: στην ξεκούρασή σου, στους ανθρώπους σου, στον εαυτό σου. Αν παρ’ όλα αυτά οι ενοχές σε βαραίνουν πολύ ή νιώθεις ότι δεν μπορείς να βάλεις κανένα όριο στη ζωή σου, μια κουβέντα με έναν ψυχολόγο μπορεί να σε βοηθήσει να καταλάβεις τι σε κρατά πίσω και να βρεις τη δική σου φωνή.
Με τον καιρό, οι άνθρωποι γύρω σου θα μάθουν ότι το «ναι» σου είναι ειλικρινές, ακριβώς επειδή ξέρεις να λες και «όχι». Και αυτή η εμπιστοσύνη κάνει κάθε σχέση πιο καθαρή και πιο ουσιαστική.
