Όλες περνάμε δύσκολες φάσεις: απώλειες, απογοητεύσεις, αλλαγές που δεν επιλέξαμε. Η ψυχική ανθεκτικότητα δεν σημαίνει ότι δεν πονάμε. Σημαίνει ότι βρίσκουμε τρόπο να συνεχίζουμε.
Συχνά φανταζόμαστε τις ανθεκτικές γυναίκες ως εκείνες που δεν λυγίζουν ποτέ, που χαμογελούν σε κάθε δυσκολία και δεν δείχνουν ποτέ αδυναμία. Η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Η ανθεκτικότητα δεν είναι η απουσία δυσκολίας ή συναισθήματος, αλλά η ικανότητα να προσαρμοζόμαστε, να αναρρώνουμε και, συχνά, να μαθαίνουμε μέσα από αυτό που ζήσαμε.
Το πιο ενθαρρυντικό είναι ότι η ανθεκτικότητα δεν είναι ένα σταθερό χαρακτηριστικό που είτε το έχουμε είτε όχι. Μοιάζει περισσότερο με μυ, που δυναμώνει με την εξάσκηση.
Οι βάσεις της ανθεκτικότητας
Η ανθεκτικότητα στηρίζεται σε κάποιους βασικούς πυλώνες. Κανένας δεν είναι μαγικός από μόνος του, αλλά μαζί δημιουργούν ένα δίχτυ ασφαλείας για τις δύσκολες στιγμές.
- Σχέσεις: άνθρωποι στους οποίους μπορούμε να στραφούμε και να είμαστε ο εαυτός μας.
- Φροντίδα του σώματος: ύπνος, κίνηση και διατροφή που δίνουν ενέργεια.
- Νόημα: αξίες και στόχοι που μας δίνουν κατεύθυνση.
- Ευελιξία σκέψης: η ικανότητα να βλέπουμε μια κατάσταση από διαφορετικές οπτικές.
- Αυτοσυμπόνια: να μιλάμε στον εαυτό μας όπως θα μιλούσαμε σε μια καλή φίλη.
Κανείς δεν τα έχει όλα αυτά σε τέλεια ισορροπία. Η ιδέα δεν είναι να γίνουμε άτρωτες, αλλά να ενισχύουμε σταδιακά κάθε πυλώνα, ώστε όταν ένας κλονίζεται, οι υπόλοιποι να μας κρατούν όρθιες.
Ο τρόπος που μιλάμε στον εαυτό μας
Η εσωτερική μας φωνή παίζει τεράστιο ρόλο στο πώς αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες. Όταν κάτι πάει στραβά, πολλές από εμάς ξεκινάμε έναν αυστηρό μονόλογο: «Πάλι τα κατάφερα χάλια», «Πάντα σε μένα συμβαίνουν αυτά», «Δεν θα τα καταφέρω ποτέ».
ΔιαφήμισηΟ χώρος σας εδώΠροβάλετε την επιχείρησή σας στους αναγνώστες του Womencity και σε όλο το δίκτυο.Δείτε τις επιλογές →Αυτές οι σκέψεις φαίνονται αληθινές τη στιγμή που τις κάνουμε, αλλά συχνά είναι υπερβολικές ή γενικευμένες. Μια χρήσιμη άσκηση είναι να τις παρατηρείτε και να αναρωτιέστε: είναι αυτό απολύτως αλήθεια; Τι θα έλεγα σε μια φίλη που σκεφτόταν το ίδιο; Υπάρχει άλλος τρόπος να το δω;
Η αυτοσυμπόνια δεν σημαίνει ότι δικαιολογούμε τα πάντα ή ότι δεν αναλαμβάνουμε ευθύνη. Σημαίνει ότι αναγνωρίζουμε ότι είμαστε άνθρωποι, ότι όλοι κάνουμε λάθη και ότι αξίζουμε καλοσύνη, ειδικά τις δύσκολες στιγμές.
Η ανθεκτικότητα δεν είναι να μην πέφτουμε. Είναι να μάθουμε να σηκωνόμαστε με λίγη περισσότερη τρυφερότητα για τον εαυτό μας.
Σημαντικό ρόλο παίζει και η αποδοχή όσων δεν μπορούμε να αλλάξουμε. Σε κάθε δύσκολη κατάσταση, υπάρχουν πράγματα που βρίσκονται στον έλεγχό μας και άλλα που δεν βρίσκονται. Όταν εστιάζουμε την ενέργειά μας στα πρώτα, ακόμη κι αν είναι μικρά, νιώθουμε λιγότερο αβοήθητες και πιο ικανές να προχωρήσουμε. Τα υπόλοιπα, μαθαίνουμε σιγά σιγά να τα αφήνουμε.
Καθημερινές πρακτικές
Η ανθεκτικότητα χτίζεται κυρίως στις «ήσυχες» μέρες, όχι μόνο στις κρίσεις. Μικρές καθημερινές συνήθειες δημιουργούν ένα απόθεμα δύναμης από το οποίο μπορούμε να αντλήσουμε όταν το χρειαστούμε.
- Κρατήστε ένα ημερολόγιο ευγνωμοσύνης, σημειώνοντας λίγα καλά πράγματα κάθε μέρα.
- Θέστε μικρούς, εφικτούς στόχους και αναγνωρίστε κάθε πρόοδο.
- Καλλιεργήστε τις σχέσεις σας με τακτική, ουσιαστική επαφή.
- Δώστε χώρο στα συναισθήματά σας αντί να τα καταπιέζετε.
- Θυμηθείτε δυσκολίες που έχετε ήδη ξεπεράσει και τι σας βοήθησε τότε.
- Βρείτε τρόπους να χαλαρώνετε, όπως η φύση, η τέχνη ή η κίνηση.
Η τελευταία πρακτική είναι ιδιαίτερα δυνατή. Όλες έχουμε ξεπεράσει πράγματα που κάποτε φαίνονταν αδύνατα. Η ανάμνηση αυτών των στιγμών μάς υπενθυμίζει ότι έχουμε ήδη περισσότερη δύναμη απ’ όσο νομίζουμε.
Όταν χρειάζεται βοήθεια
Η ανθεκτικότητα δεν σημαίνει ότι τα βγάζουμε πέρα μόνες μας. Αντίθετα, το να ζητάμε βοήθεια είναι ένδειξη ανθεκτικότητας. Οι άνθρωποι που αντέχουν καλύτερα στις δυσκολίες είναι συχνά εκείνοι που ξέρουν πότε και σε ποιον να στραφούν.
Αν νιώθετε ότι μια δύσκολη φάση σας έχει κατακλύσει, αν η θλίψη ή το άγχος επιμένουν για πολύ καιρό, αν δεν μπορείτε να λειτουργήσετε όπως πριν ή αν έχετε σκέψεις να βλάψετε τον εαυτό σας, απευθυνθείτε σε έναν γιατρό ή έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας. Σε επείγουσα περίπτωση, ζητήστε αμέσως βοήθεια.
Η ζωή θα συνεχίσει να μας φέρνει προκλήσεις. Δεν μπορούμε να τις αποφύγουμε όλες, μπορούμε όμως να καλλιεργούμε, μέρα με τη μέρα, την εσωτερική δύναμη που θα μας βοηθήσει να τις διαβούμε.
